Een aantal jaar geleden besloot Yvonne Kooijman om het Leerorkest toe te voegen aan haar testament. In dit artikel leest u haar verhaal, connectie met muziek en beweegredenen voor deze prachtige stap.
Muziek is voor Yvonne Kooijman een bron van vreugde en verwondering. Zij zingt in koren, volgt zangles en heeft thuis niet alleen een piano maar ook een spinet (voorloper van de piano). “Muziek raakt me heel erg diep,” zegt ze. “Soms speel ik een akkoord en hoor ik daarna de stilte, dat kleine tikje als de toetsen loskomen. Dat vind ik zó mooi.”
De liefde voor muziek begon al vroeg. Thuis werd weinig gemusiceerd, maar bij een tante hoorde ze als kind voor het eerst een klassieke zangstem. “Ik was zes en werd meteen geraakt.” Even later ontdekte ze West Side Story. “Toen wist ik: dit hoort bij mij.” Rond haar elfde kochten haar ouders een piano. “Daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor. Ik ben geen groot talent, maar het heeft mijn leven verrijkt. Mijn piano doe ik nooit weg, het is net een huisgenoot.”
Jaren later volgde ze na haar pensionering een hbo-opleiding tot muziekdocent, puur uit liefde voor de muziek. “Ik wilde de stof leren, niet om les te geven, maar om te begrijpen wat ik voelde als ik muziek maakte.” Toen zij haar testament opstelde, dacht ze aan wat muziek haar had gebracht en aan kinderen die diezelfde kans niet vanzelf krijgen. “Ik kwam uit een eenvoudig gezin. Mijn ouders wilden dat wij het beter kregen, en ze gaven me de kans om piano te leren. Dat gun ik ieder kind. Het Leerorkest biedt die kans. Dat verdient alle stimulans.”
Yvonne hoopt dat het Leerorkest nog veel meer kinderen bereikt. “Het maakt niet uit of het klassieke muziek is of pop. Belangrijk is dat kinderen leren wat muziek met hen doet. Dat ze ervaren hoe het voelt om iets moois te maken en samen te spelen.” Yvonne gelooft er sterk in dat elk mens muziek kan leren. “Iedereen heeft muzikaal vermogen.” Zegt ze “Als het niet gestimuleerd wordt, zakt het weg. Het Leerorkest helpt kinderen dat vermogen te ontdekken. Dat vind ik prachtig.”